دانلود pdf تمامی کتاب های حسن شفایی اصفهانی

حسن شفایی اصفهانی

• تاریخ درج : 2023-09-23
• تاریخ بروزرسانی : 2023-09-23

سلام به قسمت معرفی و تحقیق آثار نویسندگان ما خوش آمدید
امروز برای شما معرفی و تحقیق آثار حسن شفایی اصفهانی با لینک مستقیم رو آماده کردیم این مطلب برای حسن شفایی اصفهانی هستش کتاب های زیر به وسیله حسن شفایی اصفهانی هستش شما این دسترسی را دارید تا مطالب زیادتری از حسن شفایی اصفهانی را جتسجو نمایید
بایست بدانید که کارهای حسن شفایی اصفهانی مناسب در سایت ما هستش در این قسمت از آثار حسن شفایی اصفهانی برای بازدید کنندگان گذاشتیم
شرف الدین حسن اصفهانی، متخلص به شفایی، از شاعران و دکتران مشهور اصفهان در سده‌های دهم و یازدهم هجری قمری بوده‌است. شفایی اصفهانی به شوخ شفاقسمت نیز معروف بوده‌است.او در سی و ششمین سال پادشاهی شاه طهماسب در سال ۹۹۶ قمری در اصفهان به دنیا آمد. روزگاری که دولت نوپای صفوی هنوز چندان قوام نیافته بود و شاه طهماسب، برای پاسداری از مرزهای ایران پیوسته به سمت غرب و شمال شرقی ایران در سفرهای جنگی بود تا از یک سو ترکان عثمانی را از آذربایجان و از سوی دیگر ازبکان را از خراسان گریزی دهد.دانشمندان هم دوره اش نیز شاعری را دون مقامات معنوی او می‌دانستند. صائب تبریزی، در بیتی او را نبض‌شناس سخن ندلگرمیه‌است.شفایی اصفهانی، گذشته از مهارتی که در بیان معانی عرفانی داشت، در طنز و شوخ‌طبعی و هجو و بدیهه پردازی نیز از نام آوران شعر فارسی بوده‌است. شاه عباس صفوی نیز به شاعران طنزگو و مطلب پرداز توجه ویژهی داشت و شفایی گذشته از آن که دکتر ویژه شاه بود، به شیرینی سخن هم در نزد وی مشهور بود. از این روی پیوسته محترم می‌زیست. با این تمام آگاهی و دانش شفایی شناخته‌ترین شاعر هجوپرداز ایران در روزگار صفویان است.از شاعران گذشته تأثیر کسانی چون انوری، خاقانی، جمال الدین اصفهانی، حافظ و سعدی آشکارا در شعر شفایی نمایانست و زیادتر غزل‌های بابافغانی را استقبال کرده‌است. در شعر شفایی، پس از دانش دکتری اصطلاحات فلسفی به وفور یافت می‌شود.از تألیفات او بیست باب در طب، مثنوی دیدهٔ بیدار، مثنوی مهر و محبت و نمکدان را می‌توان نام برد. او در گونه های نظم، در قصیده و غزل و مثنوی، طبع‌آزمایی کرده‌است. کلیات آثار وی در محدوده ۱۵٬۰۰۰ بیت استخاندان شفایی، تمام دکتر بودند و او نیز از دانش آنان بهره برده بود. شفایی، حکمت دیدی آموخت و گذشته از این، مردی با همت بلند و پرتلاش بود که صفویان، به پاس خلقیات و دانشش، او را احترام می‌کردند، چنان‌که باری شاه عباس، به احترام او، از اسب پیاده شده‌است.شفایی در تاريخ ۱۰۳۷ هجري درگذشت. آرامگاه وی در گورستان شاه میر حمزه اصفهان قرار داشت که امروزه هنرستان فنی سروش روی آن بنا شده است.

• کتاب کوچه پروانه