سلام و صد سلام به قسمت بیوگرافی و آثار نویسندگان ایرانی و خارجی سایت کتاب خوش آمدید
امروز برای شما معرفی و تحقیق آثار ملک الشعرای بهار به همراه لینک تخصیصی مهیا کردیم این مطلب برای ملک الشعرای بهار میباشد همه ی آثار وی رایگان در زیر بخش زیر با نام وی یعنی ملک الشعرای بهار هستش با ابزار چستجو سایت کتاب و یا مجلات مربوط به ملک الشعرای بهار را جتسجو نمایید
بایست بدانید که کارهای ملک الشعرای بهار خیلی مناسب و اثر گذار هستش در این قسمت از آثار ملک الشعرای بهار برای شما عزیزان گذاشته شده
چکیده محمدتقی بهار، معروف به ملک الشعرای بهار در سال ۱۲۶۵ در شهر مشهد به دنیا آمد. از ۴ سالگی، تحصیلاتش را با شرکت در کلاس های مکتبخانه آغاز کرد. هفت ساله بود که پدرش، محمدکاظم بهار، او را با شاهنامه آشنا کرد؛ در بدو آشنایی با شاهنامه، بهار اولین شعرش را که راجع به شاهنامه شخصوسی بود سرود که مورد تحسین پدر قرار گرفت. بهار هجده ساله بود که با فوت پدر، ناچار به پذیرش مسئولیت سرپرستی خانواده شد. بهار زیادتر از آن مجذوب ادبیات بود که زیاد شدن بار مسئولیت، مانع دنباله تحصیلات ادبی اش شود و در همین سال از سمت مظفرالدین شاه، لقب ملک الشعرایی آستان قدس را گرفتن کرد. بهار در سال ۱۳۲۹، به مریضی سل مبتلا شد و پس از یک سال جنگیدن با مریضی، در سال ۱۳۳۰ فوت کرد. بهار کارنامه ادبی درخشانی دارد و از جمله آثار او می توان به کتبی مثل دیوان اشعار، روش شناسی، نیرنگ سیاه یا کنیزان سفید، چهار خطابه و ... ذکر کرد.
شرح کاملی بر زندگی ملک الشعرای بهار خانواده، تولد و کودکی محمد تقی بهار در روز پنجشنبه، ۱۲ ربیع الاول سال ۱۳۰۴ مصادف با ۱۸ آذر سال ۱۲۶۵ هجری خورشید در شهرستان مشهد، پا به دنیا گذاشت. میرزا محمدکاظم صبوری، ملک الشعرای آستان قدس رضوی در دوران ناصرالدین شاه، پدر بزرگوار و اولین استاد و مدرس محمدتقی بهار بود. بهار، ادبیات فارسی را نزد ایشان آموخت و از هفت سالگی وارد دنیای شاعری شد و اولین شعرش را سرود. بهار از سمت خانواده مادری، گرجی بود. پدر و مادرش هر دو مردمی اهل ادبیات، دانش و شعر بودند. بهار در خاطراتش می نویسد که پدرش، ترجمه های جدید الانتشار داستان های الکساندر دوما، رمان نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی، را در خانه با صدای بلند می خواند و اگر پدر خسته می شد، مادر به خواندن دنباله می داد. هموقت با پانزده سالگی بهار، با مرگ ناصرالدین شاه در کشور تغییرات خیلیی اتفاق افتاد؛ پدر بهار با مشاهده اوضاع جدید به این نتیجه رسید که در آینده، شاعران و ادیبان، جایگاه پیشین را نخواهند داشت و به همین علت، محمدتقی بهار را از نوشتن و سرودن منع کرد وتلاش کرد او را تشویق به گام گذاشتن در راه تجارت کند. پیشنهاد های پدر از دو جهت کارآمد نبودند یکی به علت علاقه و شوق شدید این مرد، به شعر و ادبیات و دیگر به علت این که سه سال بعد، هموقت با هجده سالگی بهار، پدرش از دنیا رفت.
فعالیت های سیاسی ملک الشعرای بهار آغاز فعالیت های سیاسی محمدتقی بهار، از سن چهارده سالگی اش بود؛ بهار همراه با پدرش در محافل و مجامع آزادی خواهان حضور نمایان می کرد و از همان زمان به مشروطه و آزادی دلگرمی بست. بهار در بیست سالگی عضوی از مشروطه طلبان خراسان بود. آثار ادبی-سیاسی بهار بدون امضا در روزنامه خراسان به چاپ می رسید. بهار در سال ۱۳۲۸ به عضویت حزب دموکرات در آمد و روزنامه ای به نام نوبهار را منتشر کرد که ناشر اندیشه های و فکر کردنات حزب دموکرات بود. روزنامه نوبهار، نتوانست زندگی بیشتری داشته باشد چرا که به دلیل مخالفتی که با حضور قوای روس در این روزنامه به چاپ رسید، خشم و ناراحتی کنسول روس را بر انگیخت و به دستور او این روزنامه، تعطیل شد؛ اما بهار از پا ننشست، بلافاصله آغاز به انتشار روزنامه تازه بهار کرد؛ این روزنامه هم به سرنوشتی چون نوبهار، گرفتار شد و به دستور وثوق الدوله، وزیر خارجه تعطیل شد. هموقت با تعطیلی روزنامه تازه بهار، محمدتقی بهار نیز دستگیر و به تهران تبعید شد.
ملک الشعرای بهار، نماینده مجلس بهار افزون بر نویسندگی و شاعری چندین دوره به عنوان نماینده در مجلس حضور داشت. اولین بار در سال ۱۲۹۳ به عنوان نماینده مردم درگز، سرخس و کلات به مجلس سوم شورای کشور راه نمایان کرد. روزنامه نوبهار در اینجا نیز برای بهار دردسرساز بود و تصویب اعتبارنامه اش به دلیل امحل فساد عقیده در مندرجات این روزنامه، محدوده چهار ماه و نیم طول کشید. هموقت با نمایندگی مجلس سوم، بهار در تهران دوره سوم نشریه نوبهار را به چاپ رساند و پایه های انجمن و مجله ادبی دانشکده را بنیان گذاشت. بزرگانی همانند عباس اقبال آشتیانی، غلامرضا رشید یاسمی،تلاش د نفیسی و تیمورتاش در این مجله می نوشتند.
پس از چندین بار توقیف مجله نوبهار، در مجلس چهارم از طرف مردم بجنورد به نمایندگی انتخاب شد. نمایندگی این دوره از مجلس سبب آشنایی و همراهی بهار با سیدحسن مدرس شد. بهار در این دوره با مفاد پیماننامه ایران و شوروی به مخالفت برخواست و بعضی از بخش های آن را مخالف با مصلحت مردم ایران دانست، اما اعتراض و مخالفت بهار راه به جایی نبرد و سرانجام این پیماننامه توانست از مجلس رای بگیرد.
بهار در مجلس پنجم به عنوان نماینده مردم تبریز حضور نمایان کرد. در این دوره، محمدتقی بهار در کنار سیدحسن مدرس و سید ابوالحسن حائری زاده در راس گروه مخالفان رضاخان بودند. بهار از جمله کسانی بود که هرگز از مخالفت با رضاخان خسته نشد. در ۲۸ مرداد، روز استیضاح رضاخان و اعضای دولتش در مجلس، هواداران رضاخان به مدرس و خیلیی از نمایندگان دیگر از جمله میرزاعلی کازرونی و حائری زاده حمله کردند و این سه نفر که از نزدیکان و دوستان ملک الشعرای بهار بودند، نتوانستند در مجلس حضور نمایان کنند. بهار در عصر همان روز، به اعتراض به وقایع صبح نطقی اعتخشنود ایراد کرد که با مخالفت بیشتریت نمایندگان روبرو شد. در آن روز رضاخان موفق شد از مجلس رای اطمینان بگیرد.
بهار در جلسه علنی و باارزش روز نهم آبان ۱۳۰۴، حضور نمایان نکرد. در این جلسه انقراض سلطنت قاجار و به قدرت رسیدن رضاخان به تصویب رسید. بهار در مورد غیبتش چنین می گوید: «استثنائی کسالت داشتم، به علاوه به واسطه نداشتن تلفن مطلع نبودم که جلسه علنی تشکیل می شود.»
ترک سیاست و فعالیت های علمی و آموزشی بهار توانست به مجلس ششم نیز راه نمایان کند؛ اما پس از پایان مجلس ششم، با مشاهده تقویت جدید کشور و عدم وجود زمینه خوب برای فعالیت های سیاسی، ترجیح داد از سیاست کناره گیرد. بهار در این دوره از زندگی اش، فعالیت های علمی را به طور جدیتری دنبال کرد و در کنار اساتید نظیر عباس اقبال آشتیانی، بدیع الوقت فروزانفر و صادق رضازاده شفق به تدریس در دار المعلمین پرداخت.
سقوط رضاشاه و بازگشت بهار به سیاست در شهریور ۱۳۲۰ رضاشاه از قدرت برکنار شد و پسرش محمدرضا، شاه ایران شد. بهار مجددا به سمت فعالیت های دسته جمعی و سیاسی آمد و قصیده حب الوطن را خطاب به شاه جدید به عنوان اندرز سرود، انتشار روزنامه نوبهار را از سر گرفت و تاریخ مختصری از احزاب سیاسی نوشت.
زندگی خصوصی بهار بهار نخستین بار در مشهد ازدواج کرد و صاحب بچه شد اما متاسفانه همسر و بچهش خیلی زود از دنیا رفتند. پس از رفتن بهار به تهران با یکی از نوادگان فتحعلی شاه قاجار به نام سودابه صفدری، آشنا شد و ازدواج کرد. سودابه زنی مقدتر، مدبر و مدیر بود محمدتقی بهار پس از ازدواج خواست که سودابه را «بهار جون» بخوانند. بهار تا پایان زندگی با «بهار جون» زندگی کرد و از این ازدواج صاحب بچه های شدند به نام های: هوشنگ ملک، ماه ملک، ملک دخت، پروانه، مهرداد و چهرزاد.
گزیده اشعار ملک الشعرای بهار
مرگ بهار بهار در سال ۱۳۲۹ به مریضی سل مبتلا شد و یک سال پس از آن در نخستین روز از اردیبهشت سال ۱۳۳۰، ساعت ۸ صبح در منزل شخصی اش از دنیا رفت و ساعت چهار بعد، پس از ۶۵ سال زندگی در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
ویکی پدیای ملک الشعرای بهار https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1
وبسایت رسمی ملک الشعرای بهار http://bahar-site.fr
آثار ملک الشعرای بهار محمدتقی بهار در طول زندگی خود، آثار خیلیی را تالیف، تصحیح و ترجمه کرده است. همینطور تعداد خیلی بیشتری مقاله، سخنرانی و مگامه از قلم این بزرگمرد به جای مانده است.
کتاب ها
آثار ملک الشعرای بهار عبارتند از :
امید داریم از ما راضی باشید دانلود pdf کتاب- دانلود کتاب
از طریق قرار دادنپیام در تلگرام با ما در ارتباط باشید آیدی : yashar_0007 با ما در ارتباط باشید